Volleyball VNL

เชียร์ทีมไทยโดยไม่ดูแคลนคู่แข่ง มารยาทแฟนวอลเลย์บอลในเวทีภูมิภาค

เชียร์ทีมไทยโดยไม่ดูแคลนคู่แข่ง มารยาทแฟนวอลเลย์บอลในเวทีภูมิภาค
ที่มา: Wikimedia Commons

ช่วงท้ายของเซตตัดสิน สกอร์สูสีกันแต้มต่อแต้ม ผู้เล่นฝั่งตรงข้ามเดินไปที่เส้นหลังพร้อมลูกในมือ อัฒจันทร์ฝั่งหนึ่งเริ่มส่งเสียงโห่ยาว อีกฝั่งยกมือถือขึ้นอัดคลิป ส่วนคนดูที่บ้านพิมพ์ข้อความในช่องแชตเร็วจนอ่านไม่ทัน ช่วงไม่กี่วินาทีก่อนลูกถูกโยนขึ้น คือช่วงที่บอกได้ชัดที่สุดว่าแฟนกีฬาแต่ละคนเชียร์แบบไหน

ทุกครั้งที่ทีมไทยลงเล่นในเวทีระดับภูมิภาคหรือรายการใหญ่อย่างลีกระดับชาติที่แฟนไทยตามดูทุกปี ความคึกคักบนอัฒจันทร์และในโลกออนไลน์ก็มาพร้อมคำพูดบางประโยคที่ได้ยินซ้ำๆ ลองมาดูว่าประโยคไหนฟังขึ้น และประโยคไหนควรปล่อยทิ้งไป

“โห่ตอนเขาเสิร์ฟ เป็นการช่วยทีมเราแบบหนึ่ง”

ที่เข้าใจกัน: เสียงโห่ทำให้ผู้เสิร์ฟฝั่งตรงข้ามเสียสมาธิ ทีมเราจะได้แต้มง่ายขึ้น

ความจริง: ผู้เล่นระดับนานาชาติฝึกมากับเสียงดังทุกรูปแบบ เสียงโห่แทบไม่เปลี่ยนผลลูกเสิร์ฟ แต่เปลี่ยนภาพลักษณ์ของแฟนไทยในสายตาคนดูทั่วโลกได้ทันที ถ้าอยากช่วยทีม ให้ส่งเสียงเชียร์ดังๆ ตอนทีมเราเสิร์ฟ หรือปรบมือเป็นจังหวะตอนทีมเราต้องการกำลังใจ แล้วเงียบให้เกียรติตอนอีกฝ่ายเตรียมเสิร์ฟ

“เชียร์แรงๆ ในเน็ต ใครจะไปรู้ว่าเป็นใคร”

ที่เข้าใจกัน: คอมเมนต์ในโซเชียลเป็นแค่การระบายอารมณ์ ไม่มีผลกับใคร

ความจริง: นักกีฬาฝั่งตรงข้ามและแฟนของพวกเขาอ่านภาษาไทยผ่านเครื่องมือแปลได้ คำพูดเหยียดเชื้อชาติ หน้าตา หรือประเทศของคนอื่น ทำร้ายคนจริงๆ และสะท้อนกลับมาที่ภาพของแฟนไทยทั้งหมด ถ้าเห็นใครในกลุ่มพิมพ์แบบนั้น การไม่กดไลก์และไม่แชร์ต่อก็ช่วยลดการลุกลามได้แล้ว

“ปรบมือให้อีกฝ่าย ก็เหมือนไม่รักทีมตัวเอง”

ที่เข้าใจกัน: แฟนที่แท้จริงต้องเชียร์ฝั่งเดียว ไม่ชื่นชมคู่แข่ง

ความจริง: การปรบมือให้ลูกรับที่สวยหรือการตบที่เหนือชั้นของอีกฝ่าย ไม่ได้ลดความรักที่มีต่อทีมเรา แต่แสดงว่าเราดูวอลเลย์บอลเป็น และเข้าใจว่าเกมที่ดีต้องมีคู่แข่งที่เก่ง ทีมเพื่อนบ้านก็มีแฟนที่ผูกพันกับกีฬานี้ไม่ต่างจากเรา คล้ายกับอำเภอภูซางที่อยู่ติดชายแดนลาวซึ่งคนสองฝั่งไปมาหาสู่กันเป็นเรื่องปกติ การแข่งกันในสนามจึงไม่จำเป็นต้องกลายเป็นความเกลียดนอกสนาม

ส่วนเสน่ห์ของทีมเราเอง ทั้งความเร็ว ความอึด และการเล่นเป็นทีม มีเล่าไว้ในจุดแข็งที่ทำให้แฟนรักทีมชาติไทย ซึ่งเป็นเหตุผลให้เชียร์ด้วยความภูมิใจ ไม่ใช่ด้วยการกดคนอื่นให้ต่ำลง

“กรรมการตัดสินผิด ด่าได้เต็มที่”

ที่เข้าใจกัน: ถ้าคำตัดสินไม่ถูกใจ แฟนมีสิทธิ์ตะโกนด่าหรือตามไปต่อว่าในโซเชียล

ความจริง: กรรมการก็เป็นคน และรายการระดับสูงหลายรายการมีระบบให้ทีมขอตรวจสอบคำตัดสินอยู่แล้ว ให้ทีมกับเจ้าหน้าที่เป็นคนจัดการเรื่องนี้ แฟนจะผิดหวังได้ บ่นกับเพื่อนข้างๆ ได้ แต่การตามไปต่อว่ากรรมการเป็นรายบุคคลไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น

เป็นเจ้าบ้านที่ดีเมื่อการแข่งมาจัดที่บ้านเรา

เมื่อมีรายการแข่งในไทย คนดูจากประเทศอื่นจะเดินทางมาด้วย ช่วยบอกทางคนที่ดูหลงๆ แบ่งที่นั่งอย่างเป็นธรรม และไม่กันแฟนฝั่งตรงข้ามออกจากโซนของเขา สิ่งเล็กๆ เหล่านี้ทำให้เขากลับไปเล่าเรื่องดีๆ ถึงคนไทย

แฟนที่ชอบตามไปเชียร์ถึงสนามต่างจังหวัดก็ใช้หลักเดียวกันได้ เพราะไม่ว่าจะเป็นลีกในประเทศหรือเวทีนานาชาติ มารยาทบนอัฒจันทร์ก็คือมารยาทเดียวกัน

สำหรับแฟนกีฬา เสียงเชียร์ที่ดังที่สุดไม่จำเป็นต้องเป็นเสียงที่หยาบที่สุด การรักทีมตัวเองสุดหัวใจไปพร้อมกับเคารพคนที่ยืนอยู่อีกฝั่งตาข่าย คือสิ่งที่ทำให้อัฒจันทร์ของเราน่าจดจำ