Volleyball VNL

นักวอลเลย์บอลวัยเรียน แบ่งเวลาซ้อมกับการบ้านให้ไม่ล้าทั้งสองทาง

นักวอลเลย์บอลวัยเรียน แบ่งเวลาซ้อมกับการบ้านให้ไม่ล้าทั้งสองทาง
ที่มา: Wikimedia Commons

สองทุ่มครึ่ง โต๊ะกินข้าวในบ้านกลายเป็นโต๊ะทำการบ้าน สมุดแบบฝึกหัดเปิดค้างไว้ข้างจานข้าวที่ยังกินไม่หมด เด็กวัยมัธยมคนหนึ่งนั่งเท้าคางมองโจทย์เดิมมาสิบนาที แขนยังแดงจากการรับลูกเมื่อเย็น ตาเริ่มปรือ แม่เดินผ่านแล้วถามว่าพรุ่งนี้มีสอบหรือเปล่า คำตอบที่ได้คือพยักหน้าเบาๆ

สถานการณ์ตัวอย่างของทีมหนึ่ง

ลองนึกถึงทีมวอลเลย์บอลโรงเรียนสมมติทีมหนึ่ง ช่วงก่อนรายการแข่งระดับจังหวัด โค้ชเพิ่มวันซ้อมจากเดิม ซ้อมเลิกช้ากว่าปกติ เด็กในทีมกลับถึงบ้านดึก ทำการบ้านไม่ทัน บางคนแอบทำการบ้านตอนพักกลางวันแทนการกินข้าว บางคนนอนดึกเพื่อปั่นงาน แล้วตื่นมาซ้อมเช้าแบบยังง่วง

ผ่านไปไม่กี่สัปดาห์ ผลออกมาทั้งสองทาง คะแนนสอบย่อยของหลายคนตก ส่วนในสนาม การรับลูกพลาดง่ายขึ้น กระโดดไม่สูงเท่าเดิม และมีคนบ่นปวดเข่ามากขึ้น ทั้งที่ซ้อมหนักกว่าเดิม จุดที่ทีมนี้มองข้ามคือ ความเหนื่อยจากห้องเรียนกับความเหนื่อยจากสนามไม่ได้แยกกันอยู่ มันสะสมรวมกันในคนคนเดียว ล้าด้านหนึ่งแล้วอีกด้านก็ทรุดตามไปด้วย

วางตารางทั้งสัปดาห์ ไม่ใช่ทีละวัน

ข้อแรกที่ช่วยได้คือมองภาพรวมทั้งสัปดาห์ เขียนลงกระดาษแผ่นเดียวว่าวันไหนซ้อม วันไหนมีสอบหรือส่งงาน และวันไหนต้องนอนเร็ว แล้ววางการบ้านชิ้นใหญ่ไว้ในวันที่ไม่ได้ซ้อมหรือซ้อมเบา

การนอนต้องอยู่ในตารางด้วย ไม่ใช่สิ่งที่เหลือจากเวลาอื่น การนอนดึกเพราะจอหรือเพราะงานค้างส่งผลต่อสนามมากกว่าที่คิด ดูรายละเอียดได้จากการนอนดึกกับจังหวะกระโดดและรับลูกที่ช้าลง

ใช้เวลาสั้นๆ ให้เป็นประโยชน์

เด็กที่ซ้อมกีฬามักมีช่วงเวลาสั้นๆ กระจายอยู่ทั้งวัน เช่น ระหว่างนั่งรถไปสนาม ระหว่างรอเพื่อนเปลี่ยนชุด หรือช่วงพักก่อนซ้อม ช่วงแบบนี้เหมาะกับการทบทวนเนื้อหาเบาๆ ท่องศัพท์ อ่านสรุปที่จดไว้ ไม่ใช่การทำโจทย์ยาวที่ต้องใช้สมาธิ

ถ้าบ้านเสียงดังจนทำการบ้านไม่ได้ การหาที่นั่งเงียบนอกบ้านอย่างห้องสมุดโรงเรียนก็ช่วยได้ ผู้ปกครองที่อยู่แถวปริมณฑลอาจลองดูมุมสงบสำหรับนั่งอ่านหนังสือหรือทำงานในนนทบุรีไว้พาลูกไปใช้ช่วงสอบ

ทีมที่ซ้อมตอนเช้าก่อนเข้าเรียน ต้องระวังเรื่องวอร์มอัปเป็นพิเศษ เพราะร่างกายยังไม่ตื่นเต็มที่ อ่านต่อได้ในการเตรียมตัวสำหรับรอบซ้อมเช้า

คุยกับโค้ชและครูก่อนที่ปัญหาจะใหญ่

นักเรียนหลายคนเกรงใจโค้ช ไม่กล้าบอกว่าสัปดาห์หน้ามีสอบ จึงฝืนมาซ้อมเต็มที่ทุกวัน ทางที่ดีกว่าคือบอกล่วงหน้า โค้ชที่ดูแลทีมโรงเรียนส่วนใหญ่เข้าใจและพร้อมปรับ เช่น ลดความหนักในสัปดาห์สอบ หรือให้เลิกเร็วขึ้น

ในทางกลับกัน ถ้ารู้ว่าช่วงไหนต้องไปแข่ง ก็ควรบอกครูประจำวิชาตั้งแต่เนิ่นๆ เพื่อถามเรื่องงานที่ต้องส่ง ไม่ใช่รอให้งานค้างแล้วค่อยขอเลื่อน

ร่างกายล้า ผลการเรียนก็ล้าตาม

สัญญาณที่บอกว่าภาระรวมเริ่มเกินตัว ได้แก่ ง่วงในห้องเรียนเป็นประจำ หงุดหงิดง่าย ความจำแย่ลง ปวดเมื่อยไม่หาย หรือเริ่มไม่อยากไปซ้อมทั้งที่เคยชอบ ถ้าเจอหลายข้อพร้อมกัน ควรลดอะไรบางอย่างลงชั่วคราว ไม่ใช่ฝืนเพิ่มอีก

สำหรับเด็กที่ฝันจะเล่นจริงจังในระดับสูงขึ้น การรักษาผลการเรียนไว้ก็สำคัญไม่แพ้ฝีมือ เส้นทางนี้มีเล่าไว้ในจากทีมโรงเรียนต่างจังหวัดสู่สนามคัดตัว

พ่อแม่และครูไม่จำเป็นต้องเป็นคนจัดตารางให้ทั้งหมด แต่การถามไถ่ว่าสัปดาห์นี้หนักแค่ไหน และช่วยเตือนเมื่อเห็นลูกหรือลูกศิษย์ล้าเกินไป อาจเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กเดินต่อได้ทั้งในห้องเรียนและในสนาม