Volleyball VNL

รองเท้าวิ่งใช้ตีวอลเลย์บอลได้ไหม ต่างจากรองเท้าคอร์ทตรงไหน

รองเท้าวิ่งใช้ตีวอลเลย์บอลได้ไหม ต่างจากรองเท้าคอร์ทตรงไหน
ที่มา: Wikimedia Commons

ใส่รองเท้าวิ่งตีวอลเลย์บอลได้ในวันที่ไม่มีทางเลือก แต่ไม่ควรใช้เป็นคู่หลักถ้าเล่นทุกสัปดาห์ เหตุผลไม่ได้อยู่ที่ความสวยหรือราคา แต่อยู่ที่ทิศทางการเคลื่อนที่ รองเท้าวิ่งถูกออกแบบมาให้เท้าไปข้างหน้าซ้ำๆ ส่วนวอลเลย์บอลเป็นเกมของการก้าวข้าง เบรก กระโดด และลงพื้น ซึ่งต้องการรองเท้าคนละแบบ

ลองไล่ดูทีละความเชื่อที่ได้ยินกันบ่อยในก๊วน

“รองเท้าวิ่งนุ่มกว่า ลงพื้นหลังกระโดดก็น่าจะเจ็บน้อยกว่า”

ฟังดูมีเหตุผล แต่ความนุ่มของรองเท้าวิ่งมาพร้อมพื้นที่หนาและยกส้นสูง ตอนลงพื้นตรงๆ อาจรู้สึกดี แต่วอลเลย์บอลไม่ได้ลงตรงทุกครั้ง บ่อยครั้งที่ลงเอียงเพราะต้องไล่ตามลูกหรือหลบเพื่อนร่วมทีม พื้นที่หนาและนุ่มจะยุบไม่เท่ากัน เท้าจึงพลิกได้ง่ายขึ้น

รองเท้าคอร์ทพื้นจะเตี้ยกว่า เท้าอยู่ใกล้พื้นมากกว่า ทำให้รู้สึกถึงพื้นและทรงตัวได้ดีกว่าตอนลงในมุมแปลกๆ แรงกระแทกที่ลดลงจริงๆ มาจากเทคนิคการลงพื้นด้วย ไม่ใช่จากรองเท้าอย่างเดียว ใครอยากฝึกตรงนี้มีวิธีฝึกลงพื้นให้นุ่มในยิมเพื่อให้ข้อเท้าปลอดภัยขึ้น ที่ทำได้ตั้งแต่ช่วงวอร์มอัป

“รองเท้าอะไรก็ได้ ขอให้เป็นรองเท้ากีฬา”

รองเท้ากีฬาแต่ละประเภทแก้ปัญหาต่างกัน รองเท้าวิ่งเน้นการซับแรงไปข้างหน้าและน้ำหนักเบา ด้านข้างจึงมักเป็นผ้าตาข่ายบางๆ เมื่อก้าวข้างแรงๆ เท้าจะไถลไปชนขอบด้านข้างของรองเท้า ส่วนรองเท้าคอร์ทมีโครงด้านข้างที่แข็งกว่า ช่วยประคองเท้าไม่ให้หลุดออกนอกพื้นรองเท้าตอนเบรก

ลองสังเกตตอนเล่นจริง จังหวะที่ตัวบล็อกเลื่อนตามตัวตบไปตามแนวตาข่าย หรือตัวรับวิ่งไปทางขวาแล้วเบรกเพื่อหันกลับ เป็นจังหวะที่ด้านข้างของรองเท้ารับแรงมากที่สุด จังหวะวิ่งเข้าตบก็เช่นกัน ก้าวสุดท้ายก่อนกระโดดต้องเบรกแรงเพื่อเปลี่ยนแรงวิ่งเป็นแรงกระโดด ใครเคยอ่านเรื่องเทคนิคการตบและเสิร์ฟของนักกีฬามืออาชีพจะเห็นว่าจังหวะเท้าเป็นหัวใจของการตบ รองเท้าที่ยึดพื้นไม่อยู่จะทำให้จังหวะนั้นเสียไปด้วย

“ดอกยางลึกๆ ยิ่งเกาะพื้นยิม”

พื้นยิมเป็นพื้นเรียบ ไม่ใช่ถนนหรือดินร่วน ดอกยางลึกแบบรองเท้าวิ่งเทรลหรือรองเท้าวิ่งถนนบางรุ่นจะมีพื้นที่สัมผัสพื้นน้อยลง ยึดเกาะพื้นเรียบได้ไม่ดีเท่าที่คิด แถมเก็บฝุ่นและเศษดินจากข้างนอกเข้าไปในยิม ทำให้พื้นลื่นสำหรับทุกคน

รองเท้าคอร์ทมักใช้ยางพื้นเรียบกว่าและเป็นลายถี่ๆ บางรุ่นใช้ยางชนิดที่ยึดพื้นไม้ได้ดีเป็นพิเศษ ข้อสำคัญอีกอย่างคือพื้นรองเท้าควรเป็นแบบที่ไม่ทิ้งรอยดำบนพื้นยิม หลายสนามมีกฎเรื่องนี้ ควรถามผู้ดูแลสนามก่อนเสมอ และควรมีรองเท้าคู่ที่ใช้ในยิมอย่างเดียว ไม่ใส่เดินข้างนอก

“มือใหม่ต้องซื้อรองเท้าวอลเลย์บอลโดยเฉพาะเท่านั้น”

ไม่ถึงขนาดนั้น คนที่เพิ่งเริ่มและเล่นสัปดาห์ละครั้งหรือนานๆ ครั้ง เริ่มจากรองเท้าคอร์ทสำหรับกีฬาในร่มทั่วไปก็ได้ เช่นรองเท้าที่ออกแบบมาสำหรับแบดมินตันหรือกีฬาในร่มประเภทอื่น เพราะหลักการคล้ายกัน คือพื้นเตี้ย ยางยึดพื้นเรียบ และด้านข้างมั่นคง

เมื่อเล่นบ่อยขึ้น กระโดดมากขึ้น หรือเริ่มเล่นในตำแหน่งที่ต้องกระโดดตบและบล็อกเยอะ ค่อยขยับไปหารองเท้าวอลเลย์บอลโดยตรง ซึ่งมักเพิ่มการซับแรงบริเวณหน้าเท้าสำหรับการลงพื้นซ้ำๆ

ลองให้ตรงกับการใช้งานจริง

การลองรองเท้าที่ร้านด้วยถุงเท้าบางๆ หรือเท้าเปล่าเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ได้รองเท้าผิดไซซ์ ให้พกถุงเท้าคู่ที่ใช้เล่นจริงไปลอง ใส่ทั้งสองข้าง ผูกเชือกให้แน่นเท่าตอนเล่น แล้วลองก้าวข้าง ย่อตัว และเขย่งดู ถ้านิ้วเท้าชนหัวรองเท้าหรือส้นยกหลุดตอนก้าว แปลว่ายังไม่ใช่ ปัญหาเรื่องนี้ถ้าปล่อยไว้จะกลายเป็นแผลพองและเล็บช้ำหลังเล่นที่ทำให้ต้องพักไปหลายวัน

ก่อนกดจ่าย

รองเท้าคอร์ทสีสวยที่เห็นในหน้าร้านออนไลน์ชวนให้อยากได้มาก แต่ก่อนกดซื้อ ให้ตั้งคำถามเดียวกับตัวเองว่าเคยลองใส่คู่นี้หรือรุ่นที่ทรงใกล้กันด้วยถุงเท้าที่ใช้เล่นจริงหรือยัง ถ้ายัง ให้ไปลองก่อน หรืออย่างน้อยรอสักสองวันแล้วค่อยตัดสินใจ วิธีรอแบบนี้ช่วยกันอาการเห็นของถูกใจแล้วอยากกดซื้อในทันทีได้ดี และถ้าผ่านไปแล้วยังอยากได้อยู่ นั่นอาจเป็นคู่ที่ใช่จริงๆ