Volleyball VNL

ปีหนึ่งอยากเข้าชมรมวอลเลย์บอล ไม่เคยเล่นในทีมมาก่อนจะเริ่มอย่างไร

ปีหนึ่งอยากเข้าชมรมวอลเลย์บอล ไม่เคยเล่นในทีมมาก่อนจะเริ่มอย่างไร
ที่มา: Wikimedia Commons

บูธชมรมเรียงรายตลอดทางเดินช่วงเปิดเทอม รุ่นพี่ชมรมวอลเลย์บอลยื่นใบสมัครให้พร้อมรอยยิ้ม ใจหนึ่งก็อยากลอง เพราะชอบดูเกมมานานและเคยตีลูกเล่นตอนเรียนพละ อีกใจก็ลังเล เพราะไม่เคยอยู่ทีมโรงเรียน กลัวจะเป็นภาระของคนอื่น ถ้ากำลังยืนอยู่ตรงจุดนั้น คำถามข้างล่างคือสิ่งที่ปีหนึ่งหลายคนสงสัยเหมือนกัน

ไม่เคยเล่นในทีมมาก่อนเลย เข้าชมรมได้ไหม

ได้ ชมรมในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ตั้งขึ้นมาเพื่อให้นักศึกษาได้เล่นกีฬา ไม่ได้มีแค่คนที่เคยเป็นนักกีฬาโรงเรียน หลายชมรมมีทั้งรุ่นพี่ที่เล่นเก่งและเพื่อนใหม่ที่เพิ่งจับลูกครั้งแรกในปีเดียวกัน สิ่งที่รุ่นพี่มองหาจริงๆ คือคนที่มาซ้อมสม่ำเสมอและพร้อมเรียนรู้ มากกว่าฝีมือในวันแรก

วิธีที่ดีคือไปดูการซ้อมสักครั้งก่อนสมัคร ส่วนใหญ่เปิดให้คนสนใจเข้าไปนั่งดูได้ จะได้เห็นบรรยากาศ ระดับฝีมือ และวิธีที่รุ่นพี่ดูแลน้องใหม่ ถ้ารู้สึกสบายใจค่อยกรอกใบสมัคร

ควรบอกระดับฝีมือตามจริงหรือเปล่า

ควรบอกตามจริง ไม่ต้องอาย การบอกว่าเพิ่งเริ่ม ทำให้รุ่นพี่จัดแบบฝึกให้เหมาะ ไม่โยนเราเข้าเกมเต็มสนามทันทีจนเจ็บตัวหรือเสียความมั่นใจ ส่วนคนที่บอกเกินจริงมักเจอปัญหาตอนต้องลงเล่นกับคนที่เก่งกว่า แล้วรู้สึกแย่กว่าเดิม

ถ้าเคยเล่นมาบ้างแต่ไม่แน่ใจว่าเหมาะกับตำแหน่งไหน ลองศึกษาความต่างของแต่ละตำแหน่งในสนามไว้คร่าวๆ จะคุยกับรุ่นพี่ได้ง่ายขึ้น แต่ไม่ต้องรีบเลือก ปีแรกคือช่วงที่ควรลองหลายบทบาท

ต้องเตรียมอุปกรณ์อะไรบ้าง

ขั้นต่ำมีไม่กี่อย่าง

ยังไม่ต้องซื้อลูกเอง เพราะชมรมส่วนใหญ่มีลูกให้ใช้ระหว่างซ้อม เรื่องค่าบำรุงชมรมหรือเสื้อทีม ให้สอบถามจากรุ่นพี่หรือประกาศของชมรมโดยตรง เพราะแต่ละที่ไม่เหมือนกัน

ชมรมสายแข่งกับสายเล่นสนุก ต่างกันอย่างไร

บางมหาวิทยาลัยมีทั้งทีมที่ซ้อมเพื่อลงแข่งรายการระหว่างมหาวิทยาลัย และกลุ่มที่เน้นเล่นเพื่อออกกำลังกายและหาเพื่อน บางที่รวมอยู่ในชมรมเดียวแต่แบ่งรอบซ้อม สายแข่งมักซ้อมถี่ เข้มงวดเรื่องการมาซ้อม และอาจมีการคัดตัว ส่วนสายเล่นสนุกยืดหยุ่นกว่า มาได้เท่าที่ว่าง

มือใหม่เริ่มจากสายเล่นสนุกก่อนก็ไม่เสียหาย พอพื้นฐานแน่นขึ้นค่อยขยับไปลองคัดตัว ถ้ายังลังเลว่าจะเรียนเพิ่มนอกชมรมดีไหม เรื่องคลาสกลุ่มกับโค้ชส่วนตัวสำหรับผู้ใหญ่หัดใหม่มีข้อเปรียบเทียบให้ แม้เขียนสำหรับคนวัยทำงานแต่หลักคิดใช้ได้เหมือนกัน

เรียนหนักอยู่แล้ว จะแบ่งเวลาซ้อมไหวไหม

ไหว ถ้าวางแผนตั้งแต่ต้น ดูตารางเรียนแล้วเลือกวันซ้อมที่ไม่ชนกับวิชาหนักหรือวันที่มีแล็บยาว บอกรุ่นพี่ล่วงหน้าเมื่อใกล้สอบว่าอาจมาซ้อมน้อยลง ชมรมส่วนใหญ่เข้าใจ เพราะรุ่นพี่เองก็ผ่านช่วงนั้นมาเหมือนกัน

ช่วงที่ไม่ได้ซ้อม ฝึกพื้นฐานง่ายๆ คนเดียวก็ได้ เช่น เดาะลูกกับผนัง หรือยืดเหยียดให้ร่างกายพร้อม และอย่าลืมว่าการพักผ่อนให้พอก็เป็นส่วนหนึ่งของการซ้อม

มีเพื่อนในชมรมแล้วได้อะไรมากกว่าฝีมือ

สี่ปีในมหาวิทยาลัยผ่านไปเร็วกว่าที่คิด ภาพที่หลายคนจำได้ในวันสุดท้าย อย่างบรรยากาศงานรับปริญญาของมหาวิทยาลัยแถวรังสิต มักมีเพื่อนจากชมรมมายืนถ่ายรูปด้วยเสมอ ชมรมจึงไม่ได้ให้แค่ทักษะ แต่ให้กลุ่มเพื่อนที่เจอกันทุกสัปดาห์ และบางคนยังเล่นด้วยกันต่อหลังเรียนจบ ส่วนใครที่ย้ายไปทำงานต่างเมืองหลังจบ ดูวิธีหาก๊วนขาประจำในเมืองที่ยังไม่คุ้นได้

ช่วงแรกอาจรับลูกพลาดบ่อย เสิร์ฟไม่ข้ามตาข่าย หรือรู้สึกตามคนอื่นไม่ทัน นั่นเป็นเรื่องปกติของคนที่เพิ่งเริ่ม ให้เวลากับตัวเองบ้าง ทุกคนในสนามเคยเป็นมือใหม่มาก่อน